Pupujian Sunda Nabi Urang Sarerea

NABI Benur SAREREA

1

Rasul udang rebon  saréréa, Kangjeng Utusan tuhan si polan mulya, Muhammad jenenganana, Arab Kurés nya bangsana.  2 Ramana Gusti Abdullah, Ibuna Siti Aminah, dibabarkeunna di Mekah, wengi Senén taun Gajah.  3 Robiul awal bulanna, copot ka-dua belasna, April wulan maséhina, tanggal kadua-puluhna.  4 Istal bilangan taunna, panca ratus cariosna, sapta desimal panambihna, sareng sahiji punjulna.  5 Siti Aminah misaur, waktos babarna kacatur, ningal cahaya mani ngempur, di bumina hurung mancur.  6 Parangina Kangjeng Nabi, jatnika pinuh ku puji, pinter tur gedé kawani, lunak nyaah ka sasami.  7 Keur opat taun yuswana, diberesihan manahna, rasul dibeulah dadana, malaikat nu meulahna.  8 Jibril kadua réncangna Mikail jenenganana, ngeusikeun kana manahna, elmu hikmah sapinuhna.  9 Tuluy dada Kanjeng Rasul, gancang dirapetkeun deui, sarta teu ngaraos nyeri, dicap ku Hotami Nabi.  10 Rama Utusan tuhan kacaturkeun pupusna kacarioskeun basa Nabi dibobotkeun dua sasih kaunggelkeun  11 Kagenep taun yuswana ditilar pupus ibuna Nabi dirorok eyangna Abdul Mutalib asmana  12 Kersana Rabbul’alamin Kangjeng Utusan tuhan nu prihatin yuswa dalapan taun yakin éyangna mulih ka batin  13 Sabada wapat éyangna Nabi dirawat pamanna Abi Talib kakasihna sadérék teges ramana  14 Kangjéng Nabi pelalah pisan dicandak ka Nagara Sam sok nyandak dagangan produk di dinya téh pajeng pisan  15 Kacatur di éta nagri loba pandita Yahudi sareng pandita Nasrani nu tepang jeung Kangjeng Rasul  16 Sadayana sasauran ieu jalmi mo nyalahan pinabieun ahir jaman Torét, Injil, geus ngiberan  17 Alit Nabi panganggeusan aya di anjeunna pisan harita loba nu iman ka Nabi ngangken panutan  18 Karesepna Kangjeng Nabi ka Gusti Halikuljabbar ngabakti di Gunung Hira maranti, ibadahna saban wengi.  19 Di dinya jol kasumpingan, Rohulkudus nu nurunkeun Kur’an, kalawan dawuh Pangéran, Nabi didamel utusan.  20 Harita yuswana Nabi, patpuluh pandemi kawarti, diutus ku Halikuljabbar karuan, ngémbarkeun agama polos.  21 Anu iman pangheulana, Siti Khodijah garwana, Abuk Bakar kaduana sohabat nu pangmulyana  22 Murangkalih nu nonoman, anu pangheulana iman, Sayidina Ali pisan, ka Utusan tuhan sadérék misan.  23 Jeung ari jalma beulian, anu pangheulana iman, Sayid Muazin kaleresan, anu kaprikornus pandai adan.  24 Ari lolobana pisan ka Utusan tuhan téh ngamusuhan, nganiaya ngajailan, teu aya pisan ras-rasan.  25 Nuju tanggal tujuh likur, wulan Rajab nu kacatur, runut kaol nu kamashur Kangjeng Nabi téh disaur.  26 Dipapag ku malaikat, nyandak burok nu kasebat, leumpangna téh prinsip kilat, tutunggangan Nabi angkat.  27 Ti Mekah ka Baitul Maqdis, teu lami-lami antawis, ku jalmi henteu katawis, Kersana Gusti nu Wacis.  28 Ti Baétul Makdis terasna, naék tangga saterusna, mi’raj téa kasebatna, ka langit Nabi sumpingna.  29 Tujuh langit sadayana, sareng aras pangluhurna, disumpingan sadayana, katut surga-narakana.  30 Kangjeng Utusan tuhan ditimbalan, ku Gusti Nu Palit Rahman, anjeunna kudu netepan, solat muji ka Pangéran.  31 Sadayana jalmi iman, sami gaduh kawajiban, solat nu lima giliran, henteu meunang dikurangan.  32 Solat éta minangkana, dina agama tihangna, jalmi nu luput solatna, nyata rubuh agamana.  33 Kapir Mekah kacaturkeun, barang Nabi nyarioskeun, kwetiau’raj lain dimulyakan, anggur pada nyeungseurikeun.  34 Puas hasud ngakalakeun, ti dinya Allah ngersakeun, Kangjeng Nabi dialihkeun, ka Madinah disirnakeun.  35 Para sohabat pirang-pirang, nu buméla milu iang, milu ngalih saabrulan, henteu pisan sumoréang.  36 Tambih kamulyaan nabi, di madinah sumber  akar tenang, jadi ramé ku nu ngaji, muji ka Nu Maha Ceria.  37 Sapuluh taun zirah, di Madinah jumenengna, agama Islam cahyana, gumebyar ka mana-mana.  38 Ari mungguh Kangjeng Nabi, nyaahna langkung ti misti, ka umatna jaler istri, leuwih ti tua bangka pribadi.  39 Welas asih ka nu miskin, sumawon ka budak yatim, pada seubeuh ku paparin, kadaharan jeung pisalin.  40 Akurna ka ebi kampung, calik satata ngariung, tara angkuh jeung adigung, sanajan ka udang rebon gunung.  41 Ka nu nandang kasusahan, gering jeung kapapaténan, ngalayad sarta ngubaran, ngajajapkeun ka kober.  42 Manis saur manis khuluk, éstu mustikaning jalmi, sajagat mo’ mendak deui, saé rupa jeung parangi.  43 Raray lir rembulan purnama, halisna lir katumbiri, waos lir inten widuri, salira harum wawangi.  44 Éstu kersaning Pangéran, enggak seungit dimenyanan, karinget pada nandéan, diparaké seuseungitan.  45 Pirang-pirang mujijatna, tawis kanabianana, Kur’an nu nomer hijina mujijat nu pangmulyana.  46 Tangkal nu pérang daunna, disiram urut abdasna, ngadadak loba buahna, sarta hirup saterasna.  47 Biri-biri nu banget kuruna, sarta lalépét susuna, diusap ku pananganna, ngadadak juuh susuna  48 Dina hiji waktos deui, sahabat bet kirang cai, teras baé Kangjeng Nabi, mundut cai anu kari  49 Cai ngan sakedét pisan, éstu kabéh pada héran, Nabi neuleumkeun panangan, dumadak tuluy manceran.  50 Cai mancer loba pisan, ka asing tina panangan, sela-sela ramo pisan, cukup keur jalma réaan.  51 Ya Allah Nu Sipat Rohman, abdi téh iman ka Halikuljabbar, teu aya deui Pangéran, tidak ti Allah Nu Héman.  52 Nu ngadamel mayapada-standard, rawuh jeung eusina pisan, nu teradat diibadahan, taya fulanah nyasamian.  53 Sareng abdi iman deui, ka Muhammad Kangjeng Nabi, yén éta utusan Gusti, miwulang ka jalmi-jalmi.  54 Nu sipat kapercantenan, wijaksana tur budiman, bener wungkul sasauran, lain saur kaheureuyan.  55 Hurmat udang ka anjeunna, dina mangsa jumenengna, sareng sabada wapatna, éstu teu aya béntenna.  56 Duh Gusti jungjunan abdi, Sayidina Muhammad habibi, pamugi salira nampi, ka nu hina diri abdi.  57 Abdi umat ahir jaman, si polan banget panasaran, hoyong tepang ngadeuheusan, seja tumut pasrah badan.

(Ieu pupujian kenging ngempelkeun Yus Rusyana (Prof. Dr. H.) nu dicutat tina gerendel
Lir Cahya Nyorot Eunteung
(2009) Nu dieditoran ku Ano Karsana & Chye Retty Isnendes)






Source: https://chyeretty.wordpress.com/karya-sastra/pupujian-nabi-urang-sarerea/